September 23, 2010

قهوه تلخ

قهوه تلخ

این همه استغاثه مهران مدیری برای اینکه ملت فارسی زبان کارش را «ندزدند» و مرتکب فعل مجرمانه «سرقت» نشوند؛ حال آدمی را خراب می کند. امنیت خاطر را می گیرد. از این همه بی پشتوانه گی که «مالکیت» دارد. از این که «مالکیت» هیچ حرمتی ندارد. دقیقاً هیچ. لااقل در اجرا. هیچ گونه نظام انتظامی قدرتمندی برای مقابله با «فعل مجرمانه سرقت» نیست. مگر سندی ، بنچاقی در دستت باشد و ماجرای مالی باشد مثل مِلکی و زمینی و... نمی شود انتظار داشت که هنر ارزش مالکانه پیدا کند. همین است که جلوی خلاقیت را می گیرد.

4 comments:

Anonymous said...

و باز و باز این همه بی خبری... اجازه گلایه هست؟

MAJID said...

هر چه بگندد نمکش می زنند
وای به روزی که بگندد نمک
و نمک در این دیار گندیده است پس از گندیدن مالکیت آن هم در خصوص چیزی به معنا یعنی محصول فرهنگی در شگفت نباش. محصول فرهنگی در این دیار معنایش چیزی است که در چهارچوب محتوا و موضوع هیئتی تهیه شود و موسیقی و تئاتر و ... تنها مشغله یک عده بچه سوسول است که هرز به رسمیت شناخته نمی شوند. و با توجه به تعریف بالا هرگز کارهای فرهنگی که بدان اشاره رفت دغدغه مالکیت ندارند چون دولتی تهیه می شوند و دولت هم پشتش به نفت گرم است. دغدغه مالکیت محصول فرهنگی برای ناشر و مولف و نویسنده و تهیه کننده بخش خصوصی که به دنبال رعایت استاندارد های حرفه ای است معنا دارد که البته این دغدغه را آقایان مسئول به ... دایورت کرده اه اند. البته آن چه من را مشمئز می کند این است که طبقه روشنفکر و اصحاب فرهنگ ما رویکردشان با مسدله ی مالکیت همانند رویکردشان ما به فمنیسم آغشته به حسی فانتزی است که بیشتر از آنکه جای خود را در اخلاق عملی ایشان بیابد توانسته است به عنوان یک پز و افه شناخته شده است. شاهد این مدعا هم این همه فیلم و موسیقی که میان ایشان دست به دست می گردد و کسی ککش هم نمی گزد اصلا این همه آدم اهل فرهنگ و تئاتر آهنگ های محسن نامجو را گوش کردند چند نفر بعدا که آلبوم ترنج منتشر شد و شماره حساب دادند و گفتند بروید بخرید پولی به حساب ریختند؟
خلاصه آنکه در این دیار فرهنگ معنایی دارد که جشن خانه ی سینما و آلبوم موسیقی را شامل نمی شود پس تنها راه حفظ مالکیت ترویج این حق در دایره اخلاق عملی اهالی فرهنگ که مخاطبان این محصولات است، می باشد

ع.ا.گیلمارد a.a.guilmard said...

ها؟ راست میگی مجید جان... ولی تا اینجایی که من متوجه شدم ، «کالا های فرهنگی» به خاطر اینکه منقولند به راحتی قابلیت انتقال دارند به سرعت در همه جای دنیا دزدیده می شوند و دقیقاً در همه جا دنیا ، همه مردم ترجیح می دهند هر کالایی را به ارزانترین قیمت ممکن تهیه کنند ، در نتیجه کالا های فرهنگی دچار چنین مسئله ای می شوند. و البته مهار این مشکل فقط از طریق نظام کنترل انتظامی و مجازات و ایجاد رعب ناشی از کیفره که صورت میگیره... البته اخلاق و آموزش اخلاقی نمی تونه در بیشتر مردم ، بر میل ارزان یا رایگان به دست آوردن کالا غلبه کنه.

MAJID said...

اینها از نتایج حقوق خوندن که باعث می شه به جای تخیلات فلسفی به آرا و راهکارهایی از جنس نجازات و ... روی بیاوری
good for you